خرید بک لینک

خيابانهاي بي خاطره

درختان بي گنجشك

ديوارهاي بي پنجره

و رفتن هاي بي بازگشت با چمدانهاي خالي

به سمت ايستگاه هاي بي مسافر، هل مي دهند، مرا


صداي سوت سرخي در دهليز ذهنم مي پيچد

چشمانم مي سوزد

و دستانم مويه كنان ،لرز مي كنند

حسرت مي رود ؟ يا مي آيد ! نمي دانم

................................................................

وديگر هيچ !

پ.ن:

"ﺷُﮑﺮﺍﻧﻪ"


ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺳﺒﺰﯾﺠﺎﺕِ ﺁﺑﯿﺎﺭﯼﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﻓﺎﺿﻼﺏ، ﺷﯿﺮِ ﻭﺍﯾﺘﮑﺲﺩﺍﺭ، ﻟﺒﻨﯿﺎﺕِ ﭼﺮﺏﺷﺪﻩ

ﺑﺎﺭﻭﻏﻦ ﭘﺎﻟﻢ، ﻃﯿﻮﺭِ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥﺧﻮﺭﺩﻩ، ﭘﺎﺭﺍﺯﯾﺖ ﺭﻗﺼﺎﻥ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ، ﮔﺮﺩ ﻭ ﻏﺒﺎﺭ ﺭﺍﺩﯾﻮ ﺍﮐﺘﯿﻮﯼ،

ﺁﻟﻮﺩﮔﯽﺑﻨﺰﯾﻦ ﻏﯿﺮﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺁﺏ ﺁﺷﺎﻣﯿﺪني ﻧﯿﺘﺮﺍﺗﻪ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎ ﻓﺎﺿﻼﺏ ﺗﻬﺮﺍﻥ،ﺣﻀﻮﺭِِ

ﻓﻌﺎﻝ ﺳﮓ ﻭﮔﺮﺑﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﺳﻮﺳﯿﺲ، ﺗﻮﺯﯾﻊ ﮔﻮﺷﺖِ ﺍﻻﻏﻬﺎﯼﻋﺰﯾﺰ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﻮﺷﺖِﮔﺎﻭ

ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺴﺘﻨﯽﺑﺎ ﺭﻭﻏﻦ ﺟﺎﻣﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺱﻫﺎ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽها ﻭ ﻧﮑﺒﺖﻫﺎيى ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥﺳﺮ

ﻭ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﯾﻢﺍﺻﻮلن ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻓﻌلن ﺯﻧﺪﻩﺍﯾﻢ ﺟﺎﯼ ﺗﻌﺠﺐ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪﺻﺒﺎﺡ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺗﺎ درد بي درمون ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻟﺬﺕ

ببريم!

البته در اين وانفسا، احساس مسئوليت و اظهار نگراني دولتمردان از جداسازي اتاق

كار خانم ها و آقايان در شهرداري، جاي تقدير دارد!!!

برچسب: نمي دانم پس ازمرگم,نمی دانم,نمی دانم چرا,نمیدانم چه میخواهم بگویم,نمی دانم چه منزل بود,نمي دانم,نمیدانم دلم دیوانه کیست,نمیدانم چه میخواهم خدایا,نمی دانم ها حسین پناهی,نمی دانم برای کی بخندم, نویسنده: مینا کریمیان تاريخ: شنبه 27 شهريور 1395 ساعت: 8:17

صفحه بندی